Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

ΜΕΣΑ Σ’ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

ΜΕΣΑ Σ’ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

Φωτοστέφανος όπου βρίθουν
Μέρες του πιο ωραίου μηνός Αυγούστου
Σε μιά συνοικία πυκνοκατοικημένη

Φωτοστέφανος των ευχών μας
Σπιθοβόλος από ανυπομονησία
Ζεστός απ’ την οργή μας

Στην οδό ντε λα Σαπέλ
Μια πρόσοψη σχολιού
Αιθέρια κατάστικτη από σφαίρες

Τα μόνα άνθη του δρόμου
Λευκά σαρκός φειδωλευμένης
Πάνω στους τοίχους της κακομοιριάς

Όλες οι σκέψεις ανοιγμένες
Όλα τα μάτια για να δούν εκεί καθάρια
Στους ευαίσθητους επί τέλους τοίχους

Στην οδό ντε λα Σαπέλ
Στους σφραγισμένους επί τέλους τοίχους
Από μια ζωηρή σφραγίδα

Από τον πόθο της ελευθερίας

Μετάφραση: Α[ντώνης] Πρωτοπάτσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: