Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Με κυνηγούν

Με κυνηγούν

Με κυνηγούν
τα σπασμένα τηλέφωνα της Γρανάδας
όταν θέλω να σε βρω
κι όλοι οι δρόμοι είναι κατειλημμένοι.

Βυθισμένος στο κοχύλι της φωνής σου
Θα μου άρεσε η θάλασσα από ένα στόμα
κυριευμένο απ' το δικό μου,
να ξέρω ότι είναι ήρεμο από την απόσταση,
ενώ περνούν, αναπνέουν,
υποχωρούν
στο ένστικτο της απουσίας του
οι κήποι.

Σ' αυτούς τίποτα δεν υπάρχει
από τότε που σε απήγαγαν τα καλοκαίρια.
Μόνο εγώ τους κατοικώ
για ν' ανακαλύψω το πρόσωπο
των εραστών που φιλιούνται,

με τα μάτια μου σε ανεργία,
την καρδιά μου χωρίς κυκλοφορία,
την αϋπνία που φυλάνε οι πόλεις του Αυγούστου,
και τ' ασθενοφόρα μυστικά σαν πουλιά.

Luis García Montero

Δεν υπάρχουν σχόλια: