Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Μαγεία

Είσαι ο πόνος μου ο τρόμος μου η αγάπη μου
ω φαντασία
είσαι ο δήμιός μου ω βιβλίο όπου μετέφρασα
το βουνό το ποτάμι και το πουλί
είσαι η δυστυχία μου ω εξομολόγηση
έτσι μιλούσε ο έκπτωτος ποιητής
και ξέσκιζε το βιβλιο του τυπωμένο μες στων ανθρώπων τις πόλεις
Αλλά η άλλη φωνή του ολόγιομη μ' έναν ψίθυρο ιτιάς
απαντούσε
ω άχαρο βιβλίο ω ποίημα αποτυχημένο,
πλάνη πλάνη παντοτινή εκείνου που δεν έπραξε ακόμη
Ω είσαι ο τελευταίος μου τόπος το φρούριό μου
ενάντια στο στρατό των απίστων
αλλού μονάχα ερείπια κι εσύ τόπος ιερός
μήπως ο δαίμονας απέτυχε ό, τι στ' αλήθεια θέλησε;
Και τι θέλει ο δαίμονας-
ένα βιβλίο
απαντούσε η φωνή του φωτισμένη μ' ένα αρχαίο ηλιακό
κυπαρίσσι
το δικό σου το δικό μου ή το άλλο,
γραμμένο καθ' υπαγόρευση
κι όλα τα πουλιά τραγούδησαν πολλές φορές πάνω στον ουρανό
Κι ο ποιητής ήταν ακόμη μια φορά επιφωτισμένος
μάζευε τα κομμάτια του βιβλίου ξαναγινόταν τυφλός
και αόρατος
έχανε την οικογένειά του, έγραφε τη λέξη της πρώτης
λέξης του βιβλίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: