Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Ἐπιστροφὴ

Ἔτσι ποὺ γυρίσαμε
γυαλίζουνε οἱ ράγιες στὸ σκοτάδι
ἀπ’ τὴν πολλὴ σιωπὴ
ἔτσι ποὺ γυρίσαμε
βρήκαμε τοὺς εἰσπράκτορες σφαγμένους
καὶ τὸ πεντακοσάρικο γιὰ τὸ εἰσιτήριο
θὰ μᾶς περισσεύει
καὶ τὰ τέσσερα χρόνια
γι’ αὐτὸ ποὺ λέγαμε ζωή μας
θὰ μᾶς λείπουν
ἔτσι ποὺ γυρίσαμε κι οἱ δρόμοι προχωρᾶνε
τετραγωνίζοντας τὴν ἄδεια πολιτεία
σὲ πένθιμους φακέλους
κι αὐτὸς ὁ ἀστυφύλακας περνάει καὶ χασμουριέται
Θεέ μου! ἃς μίλαγε τουλάχιστον αὐτὸς
κι ἅς μοῦ ζητοῦσε
τὴν ταυτότητά μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: