Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΜΑΛΕΡ

Έχει πένθος η ψυχή καθώς ακούει τους αυλούς μελανοστάλακτους

ώρες με λυπηρά δευτερόλεπτα λένε τη βροχή

στα ζούδια

και στην ουράνια κλεισμένη θύρα

σάλπιγγες του κλαυθμού σάλπιγγες δίχως άστρα

τυφλά πουλιά και πάνε στην αθώωση

ο ύπνος του δράκου π’ αφήνει στα παιδιά

την ανάσα και θυμούνται ήσυχα πως ο τρόμος

απλώνει το νυχτερινό δίχτυ στο δάσος

όταν οι φαιόχροες άνεμοι πνέουν αργά

την αχώριστη τύχη κινώντας απάνω στα δέντρα

φύλλα τραγούδια κι αμίλητοι χυμοί

που γεννούν ένα υγρό θαύμα στην πέτρα των ήχων

ένα φεγγάρι πληγωμένο στα μάτια

και χύνεται ώς τη χαραυγή σ’ όλο το δάσος αίμα

σκοτεινό βασίλειο της πρωίας

οι γυναίκες είν’ ακόμη μεθυσμένες από βόρεια παραμύθια

οι γυναίκες είναι σα μαινάδες σκοτωμένες κάτω από μεγάλα δέντρα

μαζί με σαύρες οπού ξεκουράζονται στις αστραπές

και λάμπουν όλα για λίγο.

Πάλι να γίνουμε φίλοι, λέει ο θεός,

για να χαρίσουμε την αύρα στα στήθη

όπως ο θρήνος βγαίνει απ’ το χρόνο σε μια συννεφένια γαλήνη

πάει στους ακέραιους νεκρούς

εδώ που η νύχτα λιώνει τόσα όνειρα στενάζοντας

και δίνει όλη την αγάπη στο νερό

με θανάτους κι αθόρυβα τύμπανα

μακριά πολύ μακριά και μακρύτερα

δόντια θηρίων που βλέπει συχνά στο χώμα του δάσους

ο άνθρωπος από μεγάλη ερημιά περπατώντας.

Άσπρος χειμώνας κι ο ακούσιος αετός πέφτει χάμω

πέρα είν’ η χαραυγή των πνευστών ονείρων

ένας ατέρμων ιαματικός ιερέας κρέμεται ψηλά

τι άσπρος χειμώνας έχω ανάγκη χοντρά ρούχα

διψώ

την ακέραστη ματιά της γυναίκας

που τραγουδά τώρα μονάχη

κυνηγημένη από κοπάδι αγριμιών

εδώ στις μαυροκίτρινες πεταλούδες.

Άλλη μια χαρά και πάλι το αίμα να χύνεται

δεν έχω στήθη, δεν έχω στήθη

λέει βαθιά στον άνεμο η Ανδρομέδα

είμαι γκρεμός από φως και φοβερίζω τα δέντρα νυχταγκαλιασμένα

τρέχουν ολοένα τα ελάφια

κι ακούγονται νερά δίχως φεγγάρι.

Άσπρος χειμώνας οι δαίμονες του δρυμού σε περάσματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: