Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Φύλλα δροσερά των ήχων απ’ το ουράνιο δέντρο

με χυμούς καθώς χάνονται σε παντρειές τραγουδιών

όπου η σιγή δεν έχει ακόνι και στέκει μονάχος

ο λυτρωτής τ’ αστέρια σα μεγάλα νομίσματα κόβοντας

να φέρετε, να φέρετε τον τρόμο στην καρδιά μου.



Φύλλα χαμηλόπνοα των ονείρων ένας αέρας

δυνατός μπορεί ν’ αλλάξει τη φωνή σας

για να λάμψουν οι ρομφαίες από χρώματα

στη χαραυγή του στήθους όταν είμαι πάλι και σας κράζω

να φέρετε, να φέρετε τον τρόμο στην καρδιά μου.



Φύλλα γεμάτα θάνατο φύλλα στον ήλιο μαύρης Ανοίξεως

τι σχολείο που είναι η θλίψη

και τα πουλιά πέρα στην άσπιλη λαλιά βαθαίνουν ετοιμασίες

θάμβος μια χλόη μικρή και την παράκληση

να φέρετε, να φέρετε τον τρόμο στην καρδιά μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: