Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Ο ΔΥΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

Κοπέλα της παντρειάς απ’ τη Θήβα

πάει σ’ έναν τάφο βροχερό ακόμη και σήμερα
πάει με δυόσμο στο στήθος

τώρα που κιόλας γράφω

τι αθόρυβα τα βήματά της ακούγονται

πάει μ’ ένα ελεγείο στο λαιμό η Αντιγόνη.

Έχει να θάψει αγαπημένον αδελφό κ’ ύστερα να πεθάνει

η αδελφή του Οιδίποδα η κόρη.

Τώρα που κιόλας γράφω (χρόνια και χρόνια τόσες αστραπές...)

βγάζει τρομερήν απόφαση ο Κρέων

είν’ αυτός ο καιρός

και το κρίμα είν’ αυτός πάλι

εξουσία και θάνατος μεσημέρια νεκρά

μα η Αντιγόνη τόσον άχρονη

σαν τελώνης η ταπεινή

με δυόσμο στο στήθος

έχει το φως και τη ζωή,

μόνη στο αίμα ιδρύει την αγάπη

χωρίς να ξέρει πως θά ’ρθει στα χείλη

κάθε που η θυσία θε να λάμπει για τους ανθρώπους

χωρίς να ξέρει τη μεγάλη μοίρα της

η σταυρωμένη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: