Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

ΠΟΛΙΣ ΤΩΝ ΡΟΔΙΩΝ

Καθαρός

ολόγυμνος

τον πυρετό σμίγοντας με τον ήλιο διάχυτο του θέρους

έχεις ολόγυρα μια πόλη βλαβερή

όπου κ’ η πέτρα η γλυκειά γίνεται ψέμα

οι ορατές δυνάμεις ύλη και πληγή

τ’ άνθη σε διώχνουν άφωνα

ο υπόμονος ιβίσκος σαν τουρκάκι.

Ένα σημάδι λησμονιάς

ως μια δραχμή στο δρόμο

δε συντυχαίνεις.

Όμως υπάρχω

έστω κι αν με κυκλώνει ψυχρό τείχος

εγώ μαζεύω ένα-ένα

τα βήματά μου απ’ τους ξένους δρόμους

ανηφορίζοντας και πάλι στα γοργά πουλιά

χωρίς

το βλέμμα να υποφέρει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: