Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ


Μιλούσε για μυστικές αρτηρίες , 
   για σιωπηλά εφόδια,
     για κείνο το ανάλαφρο βάρος στις πλάτες
       όταν η Μαρία λύνει την ποδιά της και κοιτάει απ΄το παράθυρο,
         όταν δύο νέοι εμπορεύονται στο πεζοδρόμιο
            λαθραία υφάσματα,
         όταν ο Λαοδίκης στον εξώστη, με ριγέ πιτζάμες,
       κλείνει τα μάτια του στο μέγα φως,
     κι η θάλασσα μας πλησιάζει
  όλους ανεξαιρέτως
διδακτική, αμερόληπτη, αμνησίκακη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: