Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκρέγκορυ Κόρσο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γκρέγκορυ Κόρσο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017

Από ένα άλλο δωμάτιο







Μια κωφάλαλη μεγαλοφυΐα ξεφυσά
Την αδύνατη ανάσα της μέσα στο απαραθύρωτο δωμάτιό μου
Αυτός- ο αγχίνους μουγκός
Παίζει με τα δάχτυλα έναν κώδικα ή καταδίκη
-ο μεθύστακας χτύπαγε τον τοίχο για να 'χει την καταιγίδα του!
Μέσα απ' την χαραμάδα! Μέσα απ' τη χαραμάδα!
Το γλέντι μου βρισκόταν στο εύκολο αίμα που κυλούσε.

Γκρέγκορυ Κόρσο, ποιήματα

Εκδόσεις νεφέλη.

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017

Δίνη






Να πνιγώ να κυματίζουν τα μαλλιά μου
Να είμαι ραψωδία των ψαριών
Ένα μάτι να ανοιγοκλείνει και να κοιτάζει
Το ναυάγιο στο βυθό να βλέπει-
Για πάντα κάτω να πνίγομαι
Να κατεβαίνω στου καλαμαριού τη σύναξη
Μαύρη σκεπή η κοιλιά της φάλαινας
Ο τάφος ένα πάτωμα φτιαγμένο από στρείδια-

Το θαλασσινό μου φάντασμα να σηκώνεται
Και πιο κυματιστά τα μαλλιά μου
Ραβδώνουν μ' ασήμι τα μάτια μου
Προς τα πάνω στροβιλίζομαι
Κι αναρωτιέμαι πού-

Να πάρω αναπνοή στην κούπα του Ποσειδώνα
Σκουντάω την θύελλα και την καταιγίδα
Βάζω χέρι στην γοργόνα
Για να σταθεί να καρφιτσώσει τα μαλλιά μου
Πάνω στην σέλλα του ιππόκαμπου-

   
Ποιήματα – εκδόσεις νεφέλη..