Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

ΠΟΙΗΤΗΣ..


Μάρκος Μέσκος,

Ποιητής

Τελείωνε το ποίημα όταν πλησίασα

(Ήταν αθάνατος ή όχι;)

Του μιλούσα κι αυτός έβλεπε πώς πίνουν νερό τα πουλιά

του μιλούσα κι αυτός έπαιρνε τη σάλπιγγα

να τραγουδήσει νεκρούς...

Του 'δειχνα τ' άσπρα μου μαλλιά μ' αυτός δε φοβόταν

τον θάνατο,

του 'λεγα να 'ρθεί μαζί μου να γελάσει

να χορέψει ή να κλάψει κάτω απ' τη θλιμμένη βροχή

μ' αυτός βρήκε βάναυσα τα λόγια μου

κι έφυγε κρύβοντας την παρουσία του στο πλήθος

όπως το λαβωμένο ζώο στο δάσος..

Δεν υπάρχουν σχόλια: