Αναγνώστες

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ..

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

Ωραίος απ’ τη θύελλα της βιομηχανίας

αεροπόρος των ηλιόλουστων ημερών

μεγάλο δάκρυ

που κατεβαίνει ώς τα χείλη

για να καίει τις αθάνατες Μαρίες

ο Βλαντιμίρ

Ίσως έπρεπε πριν απ’ την ένδοξη ταφή

να φωτίζεται με προβολείς ο νεκρός του

Ίσως αξίζει να τον βλέπουμε σαν καταρράκτη

ανάμεσα στην ορμή τ’ ουρανού και στα δάση

Ίσως έπρεπε να διευθύνει κοσμοδρόμια

Πάντως

μ’ αρέσει που έπιασε την παλιά Ρωσία απ’ τα μαλλιά

και την έστειλε στο διάβολο

θρυμματίζοντας μια κιθάρα στο κεφάλι της

Μ’ αρέσει που δεν θα πεθάνει ποτέ

γιατί δεν ξεχώρισε τη συμφορά και την ποίηση

Μ’ αρέσει γιατί στάθηκε στο ύψος του

ο Βλαντιμίρ

Αυτός είναι που έδινε στον Κουτούζωφ

τη μυστηριώδη δύναμη

Αυτός είναι που σκύλιαζε πραγματικά

για το μέλλον

Αυτός

έλαμπε στην κατάλευκη ορμή του Ουλιάνωφ

Απ’ την άγνωστη χαραυγή μας, απ’ τα σπήλαια,

έτσι δείχνουν τα πράγματα

Η ζωή θα πρέπει να προσχωρήσει μαζί του

ολάκερη καθώς τη χάρισε στην καρδιά των δικαίων

Η ζωή θα χρειαστεί και πάλι τους χαρταετούς

Απ’ το βαρύ του φέρετρο πετάγονταν

πυροτεχνήματα ψηλά στη νύχτα

κι απ’ τη βαθειά ειρήνη της σιωπής του

έβγαινε ο καπνός της μέσα μάχης

Ας είναι λοιπόν…Ας είναι κι ο Βλαντιμίρ ένα σύμβολο

ανοιχτό στην ευτυχία

Δεν ξέρω, βέβαια, τι είναι ευτυχία

Γνωρίζω όμως τον αγώνα για δαύτη

Δεν ξέρω τι κρύβει ο έρωτας

Γνωρίζω μονάχα

πως είναι οι εξήντα τέσσερες άνεμοι

Γνωρίζω πως είναι όλες οι ανατολές του ήλιου

–τέτοια τύχη

τέτοια τύχη!

Δεν υπάρχουν σχόλια: