Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ

Κάθε πρωί χαμογελά στα κυπαρίσσια ο ήλιος

είναι παλιά η δύναμη των τάφων

όπου χαίρομαι πέρ’ απ’ τα μάρμαρα

τους γυμνούς πεθαμένους

ολημέρα τους ακούω να λένε για το χώμα με κούφια μάτια

ολημέρα λάμπει το ψωμί

που δεν έφαγαν οι έρημοι φτωχοί στη ζήση

και μονάχα τον Άδη χορταίνουν.

Έτσι χανόμασταν έτσι θα χαθούμε

στους λύκους ανάμεσα και στο θάνατο.

Μ’ αρέσει να περπατώ σε τάφους

μ’ ένα τραγούδι στη φτώχεια δοσμένο

και πάντα ενάντιο

στους κλέφτες της ανθρώπινης τύχης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: