Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ




Αφρόντιστη παραλία ζωγραφισμένη με χιόνι

Έχω σταθεί στη σκάλα σαν να προσπαθώ να την ανεβώ
και στο βάθος ένας κύκνος
κάθεται αδέξια πάνω στην κοιλιά του 
για να αποδείξει ότι η παραλία είναι ειδάλλως έρημη.
     
Τα πράγματα διευθετούνται, ένα κάθε φορά, έτσι ώστε να μην υπάρξουν φθορές
η θλίψη τυλιγμένη σε χαρτί δεν είναι άλλωστε καθόλου απαραίτητη
Δουλειά της θάλασσας είναι ξεπλένει, δική μου είναι να κατεβάσω το φωτιστικό
από το ταβάνι
βαστώντας το λαμπτήρα ώστε να έχει φως 

όταν ανοίγω απότομα τα μάτια και δεν βλέπω καθόλου όνειρα
καταλαβαίνω ότι είμαι πλασμένη από άμμο και ο ήλιος ανατέλλει
αργά ανεβαίνει στην πρόσοψη τρυπώνει στο δωμάτιο
όπου στέκομαι με το χέρι μου στο διακόπτη. 



Μετ. ΕΚΕΜΕΛ / Χρήστος Χρυσόπουλος


         Από;  http://poeticanet.com/poets

Δεν υπάρχουν σχόλια: