Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

"Πρωί και είσοδος",




Ο γιγαντόγλαρος, ο καπετάνιος του ήλιου, πηδαλιουχεί.
Από κάτω του το νερό.
Ο κόσμος λαγοκοιμάται ακόμη σαν
πολύχρωμη πέτρα στο νερό.
Ανερμήνευτη μέρα. Μέρες-
σαν γράμματα των αζτέκων!

Η μουσική. Και γω πιασμένος
στο γκομπλέν της, με
χέρια υψωμένα-σαν μορφή
της λαϊκής τέχνης.


μτφ.Βασίλης Παπαγεωργίου 

Δεν υπάρχουν σχόλια: