Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Σωτήρης Παστάκας


Ένα χαμένο κορμί
είναι ο ιδανικός μουσαφίρης.
Κάθεται και δεν πιάνει
χώρο στον καναπέ.
Αποπατεί και δεν λερώνει.
Αντιμετωπίζει το μόχθο
και τα κειμήλια εκατό χρόνων
οικογενειακής ζωής σαν ένα
σκηνικό που στήθηκε
για τις ανάγκες της παραμονής του.
Μόνον όταν αποχωρεί
τρομάζουν οι οικοδεσπότες.
Για τέσσερις μέρες
φιλοξενούσαν ένα φάντασμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: