Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

ΟΜΟΡΦΗ






Όμορφη και κοιμωμένη την άλυσο θα σπάσεις
Που του μεσονυκτίου ενώνει το φτερό με του λίθου το μολύβι
Το σώμα το νεκρό με το κτήνος που σκιρτά στον ύπνο του
Στις χλόες ανάμεσα και μέσα στ’ ανακατεμένα φύλλα
Την πράσινη απεραντοσύνη με κάρβουνα που πίνουνε τον ίσκιο

Όμορφη την τροφή την περιούσια κατ’ ευθείαν θε να λάβεις
Από τα μάτια στο αδράχτι των αρτηριών και των νεύρων
Φως ενδόμυχο φλόγα εωθινή και ρίγος μέγα
Πήγε αργά πια τα μάτια κλείσε και αύριο λάμψε
Αύριο μάλλον και όχι σήμερα τον κόσμο θα γνωρίσεις

Όμορφη της μιας ημέρας του παντού και του πάντα
Η δύναμή σου και η αδυναμία ένα είναι ακριβώς και το αυτό
Ω πολυαγαπημένη απάντων και πολυαγαπημένη του ενός
Το στόμα σου σιωπώντας υποσχέθηκε ευτυχισμένη νά ’σαι
Σε όλων τις καρδιές σ’ ενός μονάχα την καρδιά στην καρδιά μας


Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: