Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Tellus poetica greca



Ευπρεπή και ήσυχα είναι τα μορφωμένα παιδιά
της ελληνικής επαρχίας
Σαν ζαχαροπλαστεία του '60 ή του '70
τις ώρες ξεφυσούν μόνα και αγνοημένα
ασθμαίνοντας ως δάσκαλοι και φροντιστές
Eτσι ποτέ την ωραία πραμάτεια τους δεν κραυγάζουν
Iσως γιατί και τούτη αργοσαπίζει
φύλλο πεσμένο μες στη χλεύη των μαθητών τους
Και απ' της καταγγελίας το ανέφικτο
που ακούει στο όνομα «Ελληνική Δημοκρατία»
το καλά ζυγισμένο Τίποτα έμαθαν να περιμένουν
με γραμμές καλά σβησμένες, καθώς αδιάκοπα περνούν
τα καράβια του Διονύσου
και σιγά σιγά μέσα τους το αποφασίζουν:

Τα καλύτερα ποίηματά τους να πετάξουν στα σκουπίδια
ακολουθώντας άτολμα τον δρόμο του συμπαθούς τεχνίτη
που παρ' όλο το χλωμό του χέρι προσπαθεί
κάποιον κοινό μας κόσμο να εκφράσει,
η φαντασία του δεν μπορεί παρά διάσπαρτες εικόνες
να γεννά δίχως φωτιά νερό και χώμα, δίχως
την ενέργεια των φιλιών και των ερώτων
που με τον λόγο τόσης κούρασης έμαθε να φοβάται.

Επιβιώνοντας απέναντί τους, περιμένουμε...
Τη στιγμή ακριβώς που ο γκρεμιστής με τη ρεπούμπλικα
ελεύθερος και ταπεινός θα βηματίσει ανάμεσά μας.
Είμαστε εμείς, οι ποιητές των Αθηνών
οι όχι και τόσο ευπρεπείς μα άκρως περιποιημένοι.


*λατ. τίτλος: Ελληνική ποιητική γη

http://www.e-poema.eu/poem.php?id=515

Δεν υπάρχουν σχόλια: