Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Λεύτερη ψυχή..



Σε ένα σοκάκι του χαμού ...πήρα το δρόμο του συρμού

την αλητεία για να βρω ...μ' αυτήν να κάτσω να τα πω

είπα ένα γειά στον καθωσπρεπεισμό ...καρδιά αλάνι για να δω

να ακούσω λόγια δυνατά ..νέτα ..σταράτα κι ακριβά


τα ρούχα τα καλά πετώ... κι αφήνω την ψυχή να βγεί

γυμνή να περπατήσει αυτή ...σε κάθε βρώμικο στρατί

να νοιώσει αέρα καθαρό ....πέρα απο κάθε τεχνητό

να ζήσει στάλες της βροχής ...λίγο πριν πέσουν καταγής


σιχάθηκα πια την ψευτιά ....χαμόγελα ανεκτκά

πόνος κλεισμένος σε κελί ...μη τύχει κάποιος να τον δει

σπόγγο στο δάκρυ μη φανεί ...πως η καρδιά εχει πληγή

βαρέθηκα το όλα καλά.... υποκρισία η χαρά


γυμνή θα αφήσω την ψυχή .....να πάει όπου θέλει αυτή

τα χείλη δε της κλείνω .....αλάργα την αφήνω

χείμαρος ειν'τα λόγια της.... και ίσως και να κλάψω

ή ίσως και γελάσω .....σε βράχια ίσως αράξω


μα απο την κάλπικη χαρά ....την προτιμώ την μοναξιά

γλυκιά παρέα μου αυτή .....χωρίς αντάλαγμα βαρύ

τα μάτια μου σηκώνω κοιτώ τον ουρανό ..τι όμορφη πουναι η νυχτιά

χαμογελάει η καρδιά ..πετάει ένα μικρό πουλί...είναι μια ..λευθερη ψυχή



Δεν υπάρχουν σχόλια: