Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΕΞ ΤΟ ΜΥΡΤΟΝ


Έτσι     για κάτι ελάχιστο που μήτε το έλαβα ποτέ
Μια λάμψη έστω
Κυριολεχτικά πουλήθηκα
«Διέξ το μύρτον» που θα 'λεγε κι ο Αρχίλοχος
Μυστικά     τα κλοπιμαία του χρόνου
Να περάσω πάσχισα
Στις διχάλες ενός κοριτσιού το ακήρυχτο ακόμη καλοκαίρι
Το μύδι ενός φιλιού στα χείλη του Ιουλίου
Εορτάζοντας μιας ναυμαχίας
Την επέτειο     στον πρωραίο ιστό
Τα κόκκινα του μαύρου με τον γαλάζιο ατμό
Για να 'ναι η στιγμή όπου ο Θεός μου απίστησε
Ο ήλιος όπου εκτίω ειρκτή    μεσοούρανα
Συρμένες έξω
Οι βάρκες των σπιτιών
Και πέρα να διαβαίνει το κανηφόρο πέλαγος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: