Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

ΣΠΑΤΑΛΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ




Σπάταλοι καταρράχτες

Που μαζεύουν όλοι τους όλη τους την αγριότητα και

όλη τη δύναμη  

Όποτε ρίχνουν το συγχισμένο σου βλέμμα πάνω

από τα μύρτιλλα  

Που κρέμονται στον γκρεμό

που κοιτάζεις έντρομη          

Σαν το μυρωμένο σταφυλοκέρασο που ’χει αρχίσει να σαπίζει

Σκυφτή στα υπέροχα βάθη όπου

πέφτει η ελαστική του Έλβα ροή          

Που την έχουμε εξαντλήσει

Στα χέρια της πανέμορφης βοσκοπούλας

που τη γνωρίσαν κάποτε και οι αμνοί των ουρανών    

Όταν έρχονταν δύο-δύο

Να βοσκήσουνε στο ρεύμα αντίθετα



Όταν έρχονταν από τη Βοημία

αλλά και από τη Γερμανία          

Στη γυναίκα που είταν πι’ όμορφη κι από τη βραχόπετρα

Απ’ τους γοφούς της οποίας

Αναβλύζει

Η χορωδία

Της ολοένα και πιο επείγουσας και επιτακτικής εντολής



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
http://alonakitispoiisis.blogspot.gr/



Δεν υπάρχουν σχόλια: