Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Οι ήρωες






“Αν όλων ο θάνατος ήταν ίδιος δεν θα υπήρχαν ήρωες”

Οι ήρωες κοιμούνται τα χαράματα

περπατάνε στους δρόμους με τα χέρια στις τσέπες

συλλογίζουνται τους φίλους τους μα έχουν όλοι πεθάνει.

Οι ήρωες όταν περνάνε το γεφύρι σκέφτουνται τα βουνά

όταν κοιτάζουν τ’ άστρα δε λησμονάνε τα δέντρα

όταν μετανοιώνουν θλίβουνται αλλά δεν αλλάζουν.

Οι ήρωες είναι μονάχοι σαν τη θάλασσα

είναι σιωπηλοί σαν τα φυτά

είναι ανεξήγητοι χωρίς ένα δικό τους θάνατο.

Οι ήρωες, λένε, δεν υπάρχουν, είναι ένα φριχτό όνειρο

που βλέπουμε περπατώντας στο δρόμο

ανάμεσα σε δυο βιτρίνες νεωτερισμών.


https://tokoskino.wordpress.com/page/2/

Δεν υπάρχουν σχόλια: