Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

[Κάθε βράδυ]

Κάθε βράδυ
ανεβαίνω στο κρεβάτι σου.
Δε σου μιλαω σε αγκαλιάζω
σου χαιδεύω το στέρνο.
Καταναλώνω στο σώμα σου
όλους τους ήχους.
Κάνεις πως ονειρεύεσαι
περιμένεις να έρθω.
Αρχίζει να βρέχει και νιώθεις
της υγρασίας την αλήθεια.
Τρυπάει το κορμί σου.
Στριφογυρίζεις και προσπαθείς
να με αγγίξεις.
Σου απαντώ με την αφή
Ξυπνάς μα κάνεις πως κοιμάσαι
Αρχίσεις να μουρμουρίζεις ένα παραμύθι.
Μετά κοιμάμαι στην άκρη του κρεβατιού
ξυπνάω ιδρωμένη.
Μυρίζει φινοπωρινή νύχτα
εθιζόμαστε στον έρωτα των σκιών μας.
Αναγνωριζόμαστε στις συσπάσεις.
Το πρωινό είμαστε στις ασχολίες μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: