Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Η ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ


Μπαίνω στην ξένη γλώσσα σάμπως να μπαίνω σε βασίλειο.
Ανάγλυφο λέξεων
που είναι κοιλάδες, βάλτοι, όρη.
Μερικές φορές συμπλέκονται και ακούω μια φωνή.
και ευλαβικές αφοσιώσεις που παραμένουν μυστικές
πλησιάζουν στο τραπέζι μου σαν φρουροί πανύψηλοι.
Συζητούν γενναίες, αλλάζουν βλέμματα,
τις ακούω ν’ ανασαίνουν σαν καθεδρικοί ναοί
και περπατώ στα ευρύχωρα κλίτη τους.
Τότε ανοίγει μια πόρτα και τη διαβαίνω.
Και πίσω υπάρχει ένα παλάτι με τον τεράστιο κήπο του
και μια καθάρια λίμνη όπου βουτώ και κολυμπάω.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: