Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο 10 Ιουνίου 2017

Η ΠΟΙΗΣΗ





Δεν ξέρεις από πού έρχεται το μονοπάτι ετούτο
που πουθενά δεν θα σε βγάλει.
Τί σε νοιάζει εσένα, όμως; – Ήτανε γεμάτο χάρη ίσαμε ’δώ,
γεμάτο γυναίκες, θαύματα, πόθους για ελευθερία·
είδες, σαν άλογο που θά ’χε σφαγιασθεί από άγγελο,
τον άγγελο να φεύγει πεζή στο μονοπάτι το άλλο
που ξεχνάς τελείως και τον εαυτό σου ακόμα,
αφότου εγνώρισες τον πόνο τον ανθρώπινο,
όπως, επίσης, κι εκείνον του Θεού,
που αναζητά κι αυτός την ευτυχία,
ο Θεός, αυτός ο τόσο δυστυχής ερωμένος ...
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: