Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Η μάνα μου μοιάζει με φεγγάρι.

Η μάνα μου μοιάζει με φεγγάρι.
Δραπέτευσαν οι αμαρτίες
από τα χέρια και τα μάτια
και λευκάνθηκαν μαλλιά και δέρμα.
Περιμένει τη μεγάλη έξοδο. 
Τα μάτια της στυλώνει κάθε μέρα
στο μπαλκόνι.
Η καρέκλα στην ευθεία οδό.
Ούτε μια μοίρα παρακεί,
έτσι για παρέκκλιση.
Πίσω της
όλο το σπίτι,
εγώ,
οι μνήμες μεσ΄ στα πράγματα
συναζόμαστε στην αναμονή
για την πιστολιά στο σημείο εκκίνησης.

2 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Ο Ιερός Συμβολισμός της Μητέρας που ενυπάρχει μέσα στα Πάντα, όπως αβίαστα το θεϊκό στοιχείο ποτίζει κάθε σταγόνα Δημιουργίας.. Ποίησης..

Stratis Parelis είπε...

και Κάκια μαγική που ερμηνεύει τω τρόπω που μ' άρεσε πάντα!