Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ

ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ

Όταν έβαλες στο ζύγι
Έναν ξεραμένο φελλό κρασιού
Και τη σουσουράδα, θάβοντας μετά
Το ένα δωδέκατο της ουγκιάς
Που ήταν το μάτι της, τα φτερά
Και τα σπλάχνα της,
Μήπως απελευθέρωσες, αγάπη μου,
Ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων,
Το φάντασμα ενός αρώματος;

Δεν υπάρχουν σχόλια: