Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

ΧΙΟΝΙ

Πέφτει το βράδυ και μας αφήνετε πάλι,

αγαπημένες εικόνες της γης, δέντρα,

ζώα, κόσμος φτωχός κλεισμένος

μέσα σε μανδύες στρατιωτών, μάνες

με στεγνωμένη την κοιλιά απ’ τα δάκρυα.

Και το χιόνι μας φέγγει απ’ τα λιβάδια

σαν φεγγάρι. Ω, τούτοι οι νεκροί. Χτυπήστε

πάνω στο μέτωπο, χτυπήστε ως την καρδιά.

Ας ουρλιάξει τουλάχιστον κάποιος μες στη σιωπή,

μέσα σ’ αυτόν τον λευκό κύκλο των ενταφιασμένων.


μετάφραση: Ζωή Καρέλη

Δεν υπάρχουν σχόλια: