Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Το σονέτο της Σελήνης....

Το φεγγάρι μας αναζήτησε απ' τις επάλξεις του,

τραγούδησε το ρυάκι, λικνίστηκε η ελιά.

Η καρδιά μου, παράτολμη κι αιχμάλωτη,

άπλωσε τα χέρια, πιστή στην αλυσίδα σου.


Ποιά σεντόνια από χορτάρι και πανσέληνο

θα τυλίξουν την τελευταία πράξη.

Ποιό μεσημέρι ιδρωμένο κι έντονο

θ' ασβεστώσει τη νύχτα του κρίνου.


Στις πράσινες γωνιές της συνάντησης

τα χάδια, αγχωμένα, χάνονταν

σαν κορμί μέσα στις φυλλωσιές.


Ο Θεός κι όλα γύρω του μας αναγνώρισαν.

Ο κόσμος περιστράφηκε ξανά, και στο κέντρο του

δυο στόματα. πίνονταν το ένα στο άλλο.


Antonio Gala
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

3 σχόλια:

Vaso Mprataki είπε...

Ποιά σεντόνια από χορτάρι και πανσέληνο
θα τυλίξουν την τελευταία πράξη.
Ποιό μεσημέρι ιδρωμένο κι έντονο
θ' ασβεστώσει τη νύχτα του κρίνου.

Απλά υπέροχο!!!

Πολύ καλή επιλογή!!!

Ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να τον γνωρίσω!!!
θα ήθελα να διαβάσω και άλλα ποιήματα του ...

Καλησπέρα
να 'σαι καλά !!!

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Βάσω, να επισκεφτείς τις σελίδες: http://ghteytria.blogspot.com/
και θα βρεις πολύ όμορφη ποίηση και σημαντικούς ποιητές,,
Την καλησπέρα μου!

Vaso Mprataki είπε...

Ευχαριστώ Στρατή!
Το επισκέφτηκα έχεις δίκιο...

καληνύχτα!!!