Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

ΜΥΘΙΚΗ ΩΡΑ

Το ένστικτο δείχνει τις μορφές του αέρα

σαν αγριοπούλι

ελεύθερο με σοφία χυτή

ψηλότερ’ απ’ τη λήθη των στοιχείων

έχοντας αγκυλώσει θανάσιμα τη νύχτα

δίχως τη γνώση

με την υπερήφανη ματιά

κρατώντας από μύθους

τη βραδινή λυχνία στα νύχια του

το ένστικτο χαρίζοντας τη λάμψη

τιμιότατον

όπως πετά κρατώντας τη λυχνία.

2 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Τίμια Απεικόνιση
ακόμη και μέσα στη Μυθοπλασία
της Φαντασίας του Ποιητή.


Αυθεντικές Πατρίδες
όπου το Ένστικτο του Αναγνώστη ζητά να αποκτήσει Υπηκοότητα..


Τα φιλιά μου.....

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

ΚΑΚΙΑ
τίμιος λόγος από έναν ποιητή που αγαπώ!
Τις θερμές καλημέρες μου!