Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

ΠΙΚΡΗ ΑΓΑΠΗ,βιολέτα




ΠΙΚΡΗ ΑΓΑΠΗ,βιολέτα μέ στεφάνι απ'αγκάθια,
χέρσα γή πετρωμένη μεσ'απ'τά τόσα πάθη,
κοντάρι της οδύνης,σέπαλο της οργής,
πως κι από δρόμους ποιούς έφτασες στην ψυχή μου;

Γιατί άξαφνα να ρίξεις την αλγεινή φωτιά σου
στου δρόμου μου τα παγωμένα φύλλα;
Ποιός σου μαθέ τα βήματα που ώς εμένα σε φέραν;
Ποιά πέτρα,ποιό άνθος,ποιός καπνός σου δείξαν τη
μονιά μου;

Σίγουρο είναι πώς τρέμισεν η πολύτρομη νύχτα,
γιόμισ'η αυγή τίς κούπες όλες με το κρασί της
κι ο ήλιος την επουράνια του στέριωσε παρουσία,

ενώ μ'έζωνε ο έρωτας σκληρός κι ανυποχώρητος
ώσπου πληγώνοντάς με μ'αγκάθια και με σπάθες
άνοιξε στην καρδιά μου καυτερό μονοπάτι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: