Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Για να προστατέψω όσα δε μου ανήκουν!


Αυτό που ερωτεύτηκες δεν ήταν το εγώ μου καθάριο.
Είμαι το άθροισμα μιας σύνθετης πρόσθεσης.
Είμαι όσα έχω διαβάσει,
όσα έχω μυρίσει και θυμάμαι,
είμαι όσα δε θέλω να θυμάμαι..

Οι κινήσεις μου..
αντιγραφή κινήσεων που με έκαναν να αναθεωρήσω την αίσθηση της αφής.
Το βλέμμα μου..αγριμιού!
Μόνος λόγος;
Για να προστατέψω όσα δε μου ανήκουν!

Πυκνοκατοικημένη υδροκέφαλη μάζα το σώμα μου
και πως να μη δικαιολογήσω αυτούς που ακούνε φωνές;

1 σχόλιο:

Μίνα Παπανικολάου είπε...

Κατά μάνα,κατά κύρη!!
Πολύ όμορφο Μυρσίνη!