Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ




Ξεντυμένη και με το μέτωπό σου αγνό
Γκρεμίζεσαι σαν νά ’σουνα τσεκούρι
Σπινθηροβόλο και μ’ ένα βάρος πάνω σου
Που κάνει το μολύβι ν’ ανεβαίνει

Άκου το ρουμπίνι πώς ανθίζει
Και πώς το τυρκουάζ μαραίνεται
Το στόμα σου την όψη σου γητεύει
Και το κορμί σου πια μπορεί να ρθεί
Χτυπώντας λες κι είναι αληθινή καρδιά.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: