Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Στίχοι επικαιρότητας



«Και σεις μπορείτε να περιγράψετε αυτό;»
(Από το Ρέκβιεμ της Αννας Αχμάτοβα)

Ηταν μια εποχή
Που από τα ανοιχτά παράθυρα
Εβρεχε ανθρώπους στη γη.

Επεφταν αργά αργά
εδώ ο ένας εκεί ο άλλος
σαν μεγάλες γιγαντιαίες
μα πάλι σταγόνες δεν μπορούσες να τους πεις.

Επεφταν αργά μα σταθερά

Σ' ένα πάρκο είδε η φίλη μου
Δύο στη θάλασσα χαρίστηκαν στο κύμα
Σ' ένα νησί τον είδε να πέφτει η αδερφή του
Καθ' ένας με τον τρόπο του
δεν είχε σημασία πως
Επεφταν
αυτό μονάχα είχε σημασία

Πώς να περιγράψεις την εποχή
που έβρεχε ανθρώπους;
Μαλακούς και σιωπηλούς ανθρώπους
που έπεφταν άσπιλοι σαν χιόνι στη γη;

Η πτώση τους
άλλαζε τη μορφολογία του εδάφους
σύσταση, σταθερότητα και υφή.
Και όλα, όπως κι αν πατούσες,
άρχισαν σιγά σιγά να γλιστράνε, να βουλιάζουν
να σε τραβάνε προς τα κάτω.

Μπορεί άραγε να σωθεί μια χώρα
αν βρέχει έτσι συνεχώς;
Ξεδιψάνε καλύτερα τα χωράφια;
Εχει περισσότερη σοδειά;
Εχουν καλύτερο φαΐ τα ζωντανά της;

"It has to be done!
It has to be done!"
επαναλάμβαναν στεγνά οι Γερμανοί.
«Για να σωθεί μια χώρα»
αποφάνθηκαν οι αγορές, «πρέπει
να βρέξει ανθρώπους».

Κοίτα...
Μαδρίτη, Λισσαβώνα, Αθήνα,
Καστίλλη, Λεόν, Αραγονία
Συνεχίζουν να πέφτουν...

2 σχόλια:

ελίτσα είπε...

Μ αρέσει η Αχμάτοβα..
(Και σαν άνθρωπος εκτός από ποιήτρια..)
Καλησπέρα!

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Εμένα μ' αρέσουν όσοι αγαπούν την ποίηση..
Κέρδισες..
Καλησπέρα!