Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Τέλος Εποχών






Όπου

περισσότερο

πονάω

Πάνω στο χαρτί

Εκεί παλεύεις

με τυφλή μανία

να με πυρπολήσεις

Ανήκουστη


η αγριότητά σου

κατά συρροή φόνισσες

οι λέξεις σου

Κι αν το αξίζω

είναι επειδή άργησα

να σου πω

Για τις λέαινες απουσίες σου

Πως εφορμούσαν

κατασπαράζοντας

σε στιγμές ανυποψίαστες

Τις ήμερες μέρες μου


Και γιατί

αυτή η πληγωμένη


επιθυμία

Δεν άντεξε

Από το χρόνο

και την απόσταση

κυνηγημένη

Έτσι λοιπόν


θα αφήσω τη τέφρα μου

να πέφτει προστατευτικά

Πάνω στους στίχους

Για να μπορείς

με ένα απλό

φύσημα λήθης

Να με σκορπίζεις.







Δεν υπάρχουν σχόλια: