Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

ΝΟΤΑΡΑ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝΟΣ- ΜΠΟΥΡΔΕΛΟΤΣΑΡΚΑ




Μισόγυμνες εταίρες των οδών Νοταρά και Φίλωνος

πώς μας θέλγετε σα θεές το Σαββατόβραδο

ερχόμαστε κοντά σας να νιώσουμε στοργή

ο κόσμος σα ξεδώσει βλαστημάει αχάριστος

μονάχα ο πνευματικός θυμάται την αρχαία αίγλη

και σας αποκαλεί με λέξη σεπτή: ιερόδουλες!

όσο για μας κατέπληξαν τα σχέδια της Φρύνης

ολάκερη πόλη να ξαναχτιστεί με χρήματα δικά της

κατηφορίζουμε μειδιώντας «ου παντός πλειν ες... Φίλωνος».

Μα πώς ξεχωρίζουμε στους πολυσύχναστους δρόμους

ανάμεσα στους ναυτικούς τους φαμελιάρηδες τις τσάτσες

που φυλάνε προσεκτικά ως οικονόμες την πόρτα

σ’ όλες τις πόρτες υπάρχει το μαγικό φωτάκι

κι ο γείτονας έβαλε στη δική του: εδώ οικογένεια

ελέγχοντας τους ενοχλητικούς κάποιους φλογερούς εραστές

ευέλπιδες με το σπαθάκι και τη στολή στην τρίχα

σώνει και καλά να περάσουν πρώτοι όπως πρώτοι

μπήκαν στη σχολή οργισμένοι καρφώνουν το κεφαλόσκαλο

«καλέ να περάσει το παλικάρι να πάρει την παρθενιά»

όλοι μπαινοβγαίνουν βιαστικά στο στενό κατώφλι

ενώ εμείς καμωνόμαστε συχνά την αψιλία

γλιτώνουμ’ έτσι το μαρτύριο της αποκάλυψης

η γοητεία της θεάς μας μένει ακέραιη

το μελαμψό της στήθος μάς ακολουθάει στα όνειρα

ως πλάθονται πολύχρωμα κάθε στιγμή της βόλτας

«τη μπάνισα καλά την καινούργια καλτσοδέτα

της Τζένης» με τα θεόρατα μεριά πλανιέται στον αιθέρα

γλυκά τ’ ανάλαφρο αεράκι της θάλασσας φέρνει

εκστατικό άρωμα π’ άνοιξε κάποια μασχάλη

μακρινό όπως τα φώτα τρεκλίζουνε στο βάθος

τα χρώματα ζαλισμένα φκιάχνουν το μαύρο.



Από το βιβλίο: Νίκος Λεβέντης, «Άστυδε», 

Πλανόδιον, Αθήνα 1994, σελ. 14-15.
http://alonakitispoiisis.blogspot.gr/



Δεν υπάρχουν σχόλια: