Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΛΟΓΟ

                     
Στον τοίχο που ανατρίχιασε     κι όλη μου την αφή γύρισε πίσω
ιστορημένη σε άλογο     κόκκινο    άκουγα τον καλπασμό τλακ-τλακ
μέσα στον άλλο κόσμο:
-Ε που πας Γυναίκα με το μυτερό καπέλο και άλλο δεν αντέχω
- Στις τζιτζιφιές τις κόκκινες πηγαίνω και στα κρεμαστά νερά που
     βαφτισμένον σ' έχω
-Έφτασαν άνθρωποι κακοί κι από τα χρόνια μου έκλεψαν μια μέρα
- Είναι ο αέρας περαστός εκεί και μένουν οι κακοί από πέρα
- Δώσε φιλάκι του Χριστού στο πιο μικρό λουλούδι πες να με θυμάται
- Πως μίκρυνε θα πω η αυλή και το παιδί που σ' έκοψε κοιμάται
- Μαστόροι εσείς και παραγιοί φέρτε μου έναν κουβά με ασβέστη

- Κι εγώ πηγαίνω του Θεού να πω     Γεια κι αληθώς Ανέστη.


Δεν υπάρχουν σχόλια: