Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Ο Αδριανός στον Αντίνοο




Του σώματός σου η σκιά που αργοπορεί,
ηχώ αρώματος, κέντρο σ’ αυτό το στρώμα
που ο έρωτας μου σου άνοιξε στήθος και στόμα
το τραύλισμα γυρεύοντας από μιαν άλλη αυγή.

Δεν σε ξεχνάνε τα σεντόνια, νοσταλγεί
το λινό ύφασμα ξανθά παιχνίδια, κόμη
από στάχυα, τόπος φλεγόμενος  ακόμη
προς τη μουριά τη λεπτεπίλεπτη που ανθεί.

Κάτω από μια σιωπή τοπάζι, ο ποταμός
απ’ τη διπλή φυγή μας καίει τον αφρό του
κάθε στιγμή που απλώνω χέρι όλο φλόγα

σ’ αυτό το στρώμα που ήσουν ο αγαπητός.
Παράπονό σου είναι κάθε πούπουλό του
όπως είναι και το αίμα σου από τόσα ρόδα.





Δεν υπάρχουν σχόλια: