Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Εγκώμιο της απόστασης


Στην πηγή των ματιών σου
Ζούνε τα δίχτυα που ρίχνουν οι αλιείς
Στην πλανεύτρα θάλασσα
Στην πηγή των ματιών σου
Κρατά την υπόσχεσή του το πέλαγος
Εδώ σου ρίχνω μια καρδιά που έζησε με τους ανθρώπους
Τα ρούχα μου και την λάμψη ενός όρκου
Πιο μαύρος στα μαύρα είμαι γυμνότερος
Μόνον ως αποστάτης είμαι πιστός
Είμαι Εσύ όταν Εγώ είμαι Εγώ
Στην πηγή των ματιών σου πλανιέμαι
Και ονειρεύομαι λάφυρα
Ένα δίχτυ ψάρεψε άλλο δίχτυ
χωρίζουμε αγκαλιασμένοι
Μες στην πηγή των ματιών σου
Στραγγαλίζει ο κρεμασμένος το σχοινί του
ΠΛΗΓΗ
Ήμασταν άγρυπνοι, ξαπλώναμε στα γρανάζια
του ρολογιού της βαρυθυμίας
και λυγίζαμε τους δείχτες σαν ραβδιά
κι αυτοί εκσφενδονίζονταν και
μαστίγωναν τον χρόνο
μέχρι που έβγαζε αίμα
και μιλούσες
σε λυκόφωτα μεγαλωμένα,
και δώδεκα φορές είπα
Εσύ στη νύχτα των λόγων σου,
κι άνοιξε η νύχτα κι έμεινε ανοιχτή,
κι απόθεσα
το ένα μάτι στον κόρφο της
κι έπλεξα το άλλο στα μαλλιά σου
κι ανάμεσα ξετύλιξα τη θρυαλλίδα,
την ανοιχτή αρτηρία-
και μια νέα αστραπή πλέοντας
ερχόταν να μας συναντήσει
Ω εσείς πανύψηλες λεύκες
- άνθρωποι αυτής της γης!
Ω εσείς μαύρα τενάγη της ευτυχίας
- την αντικατοπτρίζετε καθ΄οδόν προς τον θάνατο!
Ο ΤΑΦΟΣ
Κανένα λουλούδι δεν φυτρώνει
Θα ήταν περιττό
Τίποτε υπερβολικό…
Κάποτε
Τον άκουγα
Πώς ένιπτε τον κόσμο
Αόρατος, ολονυκτίς,…
*Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου
**Artwork: Rhonda Dee
***Από το http://bibliotheque.gr

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: