Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Μιλήστε, έχετε τρία λεπτά




Μιλήστε, έχετε τρία λεπτά

Σε επιστροφή από περίπατο

όπου μάζεψα ένα λουλουδάκι για να σ' έχω

ανάμεσα στα δάχτυλά μου μια στιγμή,

και ήπια μερικά μπουκάλια Μποζολέ, για να κατέβω στο πηγάδι

όπου χόρευε μια αρκούδα σελήνη,

στο χρυσό ημίφως της λάμπας κρεμάω τη γούνα μου

και ξέρω πως θα είμαι μόνος στην πόλη

την πιο πολυάνθρωπη του κόσμου.

Θα δικαιολογήσεις αυτό το υστερικό ζύγισμα,

ανάμεσα σε φυγή α λα ποντικού και παράπονο μορφίνης

έχοντας υπ' όψιν σου ότι κάνει κρύο, βρέχει πάνω στο φλιτζάνι του καφέ,

και σε κάθε μισοφέγγαρο η υγρασία ισιώνει τις πατουσίτσες της από σπόγγο.

Ιδίως γνωρίζοντας πως σε σκέφτομαι επίμονα, σαν μια τυφλή μηχανή,

σαν τον αριθμό που επαναλαμβάνει ατέλειωτα το γκονγκ του πυρετού,

ο τρελός που σκεπάζει το περιστέρι του στο χέρι

χαϊδεύοντάς το ώρα την ώρα, μέχρι να αναμίξει τα φτερά και τα δάχτυλα

σε μια μονάχα ουσία τρυφερότητας.

Πιστεύω πως θα υποπτευθείς αυτό που τρέχει,

όπως εγώ σε προαισθάνομαι στην απόσταση της πόλης σου,

γυρίζοντας από περίπατο, όπου ίσως να μάζεψες

το ίδιο λουλουδάκι, λίγο για λόγους βοτανικής

λίγο γιατί εδώ, γιατί είναι ανάγκη

να μην είμαστε τόσο μόνοι, να δώσουμε ένας στον άλλο ένα πέταλο.

ας είναι κι ένα βηματάκι, ένα χνούδι.







Δεν υπάρχουν σχόλια: