Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

ΦΕΓΓΑΡΙΑ


Φεγγάρια
Κόλποι των δαιμονικών
Και ποθητά
Κτήνη από κρύο
Με το ρύγχος τα ρευστά σβολιάζοντας
Αργυροχόου ύπνου
Στρεβλώνοντας
Τα δαχτυλίδια και τα περιδέραια
Κρίματα -
Έκθαμβη,
Με τις κομμένες τις πλεξούδες,
Με καταδίδω, η αγγελική.
(Δεν υπάρχουν τα μαλλιά μου, όμως,
Συνεχίζονται
Φορτισμένα
Κι οξύς ήχος στις ρίζες
Και σπινθήρας, και λέπια και ταραχή
Των νερών.
Και τα μεγάλα φολιδωτά αισθήματα
Έρποντας
Προς τις μεγάλες στέρνες.
Κι οι μεγάλοι, βαμβακεροί
Αναστεναγμοί τους-)
(Από ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, ΑΣΠΡΑ ΚΑΙ ΤΥΦΛΑ)

Δεν υπάρχουν σχόλια: