Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

ΠΕΡΙΠΟΥ


Παράταιρα πράγματα παίρνει στα χέρια του- μια πέτρα,
Ένα σπασμένο κεραμίδι, δυο καμένα σπίρτα,
Το σκουριασμένο καρφί στον απέναντι τοίχο,
Το φύλλο που μπήκε απ' το παράθυρο,
τις στάλες
Που πέφτουν απ' τις ποτισμένες γλάστρες,
τ' άχυρο εκείνο
Που' φερε χθες ο αέρας στα μαλλιά σου, -
τα παίρνει
Κι εκεί στην αυλή του χτίζει περίπου
ένα δέντρο.
Σ' αυτό το "περίπου" κάθεται η ποίηση.
Τη βλέπεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια: