Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

ΠΡΑΣΙΝΟ

Ἔχω πράσινα μάτια καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίσω
Καθὼς τὸ ἀγριόχορτο
Τὰ ἔργα τῶν πολιτειῶν καὶ τὴ μοναξιὰ
Τῶν μνημείων.
Τὸ δικαίωμα νὰ διαγράψω τὴν Ἱστορία
Καθὼς ὁ μικρότερος ἀδελφός,
Ποῦ κατέβηκε τὸ πηγάδι
Καὶ βγῆκε στὸν οὐρανό.
Τὸ δικαίωμα νὰ συλλαβίσω φύλλα κι ἀγκάθια
Καθὼς ἀειθαλὲς
Στοὺς πνεύμονες τῶν πάρκων
Καὶ στὴν ἀσυδοσία τῆς ρεματιᾶς.
Ἡ ἔπαρσή μου εἶναι τοῦ πράσινου
Κι ἔχω δικαίωμα,
Ἐπιβάλλοντας σιωπὴ στὴν ἔρημο,
Ν’ ἀφουγκραστῶ
Τὴ λαχτάρα μου νὰ ὑπάρξω, ποὺ διακλαδίζεται,
Βαθιά, ραγίζοντας
Τὴν πιὸ δυνατὴ λαχτάρα μου, νὰ ὑπάρξει
Ὁ κόσμος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: