Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

ΛΕΝ ΨΕΜΑΤΑ όσοι λέν πώς έχασα το φεγγάρι


ΛΕΝ ΨΕΜΑΤΑ όσοι λέν πώς έχασα το φεγγάρι,
κι αυτοί προφητέψαν το αμμουδερό μου μέλλον,
είπαν τόσα και τόσα με τις κρύες τους γλώσσες:
ν'απαγορέψουν θέλησαν του σύμπαντος το ρόδο.

''Πιά δε θα ξαναψάλει η ρέμπελη άμπρα
της σειρήνας,δεν έχει πιά παρά όχλο''.
Και μασούσαν τ'ατέλειωτα χαρτιά τους
τη λήθη της κιθάρας μου ευνοώντας.

Τους πέταξα στα μάτια τα ολόφωτα κοντάρια
του έρωτά μας που κάρφωσαν μαζί τις δυό καρδιές μας,
διεκδίκησα το γιασεμί που τ'αχνάρια σου αφήναν,

χάθηκα νύχτα δίχως φώς κάτω απ'τα βλέφαρά σου
κι όταν με ξανατύλιξε η λαμπράδα
ξαναγεννήθηκα,του σκοταδιού μου αφέντης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: