Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Έφεσος








Δεν υπάρχει εκκλησία

Έχουν στήσει την Αγία Τράπεζα στα ερείπια

Η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Μητρόπολις δεν υπάρχει



Δεν υπάρχει θέατρο

Δύο κατσίκια στο πάνω διάζωμα

βυζαίνουν φρυγμένο μελισσόχορτο



Δεν υπάρχει Βιβλιοθήκη

Ο βιβλιοθηκονόμος τελείωσε το έργο του πριν από δυο χιλιάδες χρόνια



Δύσκολα επινοεί την ιστορία του τόπου

αυτός ο ξενόφερτος δραγουμάνος με τα πολλά βυζιά

που καμώνεται την Άρτεμη

Η ιδιομορφία του χαρακτήρα του

αντικαθιστά την τραγωδία

Ιδρωμένος βηματίζει στην ορχήστρα

σαν ψεύτικος οιωνός

Δεν πρόκειται να τον ακούσει κανείς



Δαυλίζει ο ξεναγός τη φωτιά σαν πρόσφυγας παπάς του ’22

Με βακτηρία από ιτιά

χαράσσει τη γραμμή στη στάχτη

το αρχαίο μέρος του εαυτού του να προφυλάξει

Στα χρόνια ανήκει ασυναίσθητα

Φρύγας παλιά

Ύστερα ακρίτας

Ύστερα, με την ανταλλαγή, πρόσφυγας απ’ τα Χανιά

Και τώρα, μετά τα πρώτα βήματα

ξωμάχος της Ιστορίας, εποχικός

Νομίζει πως λέει τα λόγια του μπροστά στο σπίτι της Παναγίας

με τους εκ περάτων και τα πούλμαν




Δεν υπάρχουν σχόλια: