Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Ούτε κουτάβι ούτε σκύλος θα μπορούσε να είχε ποτέ τέτοια ικανότητα, και βέβαια ούτε παπαγάλος

                                                         
                                                       

                  

       
       Αυτή η περίοδος ζωής είναι εργασία.  Αντικαθιστάς τα αυγά με αλαβάστρινα να παραπλανούν το βλέμμα. Σκέψου πώς εμφανίζονται τα πουλιά, πόσο εμφανές είναι το δέντρο στο βρώμικο χιόνι. Το κτίριο των διαμερισμάτων κάλυπτε ένα ολόκληρο μικρό οικοδομικό τετράγωνο κι εμείς μέναμε στον τρίτο όροφο με είσοδο στη γωνία, εκεί, από το μικρό μπαλκόνι του πλυντηρίου, όπως κι οι άλλες μάνες, μπορούσα να επιβλέπω το τετράγωνο κομμάτι κλεισμένο στους τέσσερις τοίχους του κτιρίου για πάρκινγκ των ενοικιαστών όπου μια παρέα μικρών παιδιών έπαιζε- ή μάλλον τσακωνόταν- κι ήταν για να επέμβουν σ' αυτούς τους τσακωμούς που οι γυναίκες μάλωναν και καλόπιαναν από το μπαλκόνι τους τα παιδιά και η μια την άλλη. Τότε η λάσπη σπάει και οι γυρίνοι μεταμορφώνονται την κατάλληλη στιγμή σε βατράχους. Στο μισόφωτο, ενώ κλαίνε τα μωρά.  Εκείνη την εποχή είχα τη λανθασμένη αντίληψη ότι η επιστήμη ήταν εχθρός της φαντασίας.  Αυτό με απομάκρυνε από ένα τομέα γνώσης.  O αέναος φλογερός έρωτας έκρυβε τα πράγματα.  Τώρα οι καιροί έχουν αλλάξει, κι είναι περισσότεροι άνδρες στο πάρκο με τα παιδιά τους.  Ποτέ δεν σκουπίζω τη σκόνη εκεί που θα καθίσω. Στρέφω το βλέμμα στο παράθυρο, την προσοχή μου τραβάει το κίτρινο φορτηγό στο φως του ήλιου.  Το άσπρο και το μαύρο δεν είναι χρώματα αλλά είναι μελάνια και μπογιές.  Δεν ενδιαφέρονται για τη συναισθηματική αναστάτωση των ανθρώπων αλλά για τα δικά τους εκκεντρικά κινήματα.  Θα διαβάσουν απόψε.  Τα ένζυμα συμμετέχουν στη λογική της χώνευσης, γι αυτό τρώμε την αγελάδα κι όχι το γρασίδι.  Εκείνος νόμιζε ότι ένα μωρό που θα γεννηθεί από διαφυλετικό γάμο θα είναι δίχρωμο.  Ο θόρυβος από τα άλλα διαμερίσματα γλιστράει κάτω από την πόρτα, περνάει από το πάτωμα.  Μου αρέσει να τον σκέφτομαι όταν δεν είναι σπίτι και δεν μπορεί να μπει στο δωμάτιο να το κάνει άνω κάτω.  Ο νους έχει το μήνυμα.  Μια παύση, ένα ρόδο, κάτι τι στο χαρτί - ένα παράδειγμα παρα-γραφής  Η βαθύτερη έκταση της φωνής του φτάνει στην παύση.  Σκέπασε την.  Ένας ολοζώντανος κένταυρος κάλπαζε στον μυαλό του Δάντη κι ο Δάντης τον παρακολουθούσε.  Ωστόσο παραδέχομαι ότι ακόμα φοβάμαι κάτι όταν αρνούμαι να σηκωθώ στο άκουσμα του εθνικού ύμνου.  Ο ναύτης στην φουρτούνα, δέκα φορές ο πρωινός ήλιος, φτιαγμένος από ξύλινα χρυσόψαρα.  Όταν γεννήθηκε το μωρό εγώ έχασα υπολογίσιμη σημασία, την παραχώρησα σ' αυτόν  αφού τώρα ήταν ο τελευταίος του είδους του.  "Βασική διάσπαση," είπε εκείνος και μετά, "χωρίς στόμιο." Αυτοί που έπιναν καφέ  απάντησαν εκστατικά, χτυπώντας τα φλιτζάνια τους στο τραπέζι.  Πώς να διαχωρίσεις τους ανθρώπους από τις πεποιθήσεις.  Μια υγιής διαλεκτική μεταξύ ποίησης και γλώσσας.  Οι καλές μέρες περνούν γρήγορα, πολύ γρήγορα.  Στο χαμηλό τετράγωνο τραπέζι υπήρχε ένα ράφι για τις κάρτες της συλλογής.  Πολλές ερωτήσεις, λίγες οι απαντήσεις, η  πρόοδος του προβληματισμού, το σημείο στον εγκέφαλο όπου θα καταλήξουν αυτές οι λέξεις.  Για παράδειγμα, θυμάμαι το μπλε παλτό με το κόκκινο φυτίλι αλλά δεν θυμάμαι τον εαυτό  μου μέσα σ' αυτό.  Είχε πράσινη σκόνη ο πάγκος του πάρκου, από εκείνους που είχαν καθίσει.  Η  γειτόνισσα επέμενε ότι το ωραίο χαμόγελο του μωρού ήταν "μονάχα αέρας"  Σταφίδες, τυρί, οι Γιαπωνέζοι.  Μάζευα αντι-συμβατικότητα στον περιορισμένο κόσμο των υδρατμών της κουζίνας.  Πολύ τσιγκούνα για ν' ανάψω τη θέρμανση.  Το ένα πράγμα δίπλα στο άλλο, ή και μετά ένα άλλο,  x φορές το ψ, x να διαιρεί το ψ, x συν εσένα.  Μια λέξη εισάγεται μόνο κάτω από αυστηρούς περιορισμούς.  Ήλιος, επομένως πλυντήριο.  Το κυματάκι θα συναντήσει τα κύματα.  Μακροζωία- ή ταχύτητα.  

      Η ΖΩΗ ΜΟΥ       

    (αποσπάσματα )

    ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΕΠΙΜΕΤΡΟ:  ΜΑΡΩ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 

                

Δεν υπάρχουν σχόλια: