Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Κώστας Ριτσώνης, 151 ποιήματα








Κοιτάζω στο μπακάλικο
τις νόστιμες κονσέρβες

δίπλα σε γιαπωνέζικα σκουμπριά
που κολυμπούν στη σόγια
έχουν στιβάξει σαρδέλες απ’ το Βόλο
που κολυμπούν στο λάδι

ψάρια ελληνικά
ψάρια εξωτικά
έχουν τον ίδιο καημό

ονειρεύονται τις θάλασσες
που κολυμπούσαν παλιά
πριν γίνουν μεζέδες

***

Οι χωριάτες πεθαίνοντας
αφήνουν τα χωράφια στα παιδιά τους
κληρονόμους της γης

Οι ποιητές
που γίνονται αθάνατοι
αφήνουν τα χαρτιά τους σε φιλόλογους
κληρονόμους των στίχων

Και κάποιοι άγνωστοι
παρατούν τετράδια και χειρόγραφα
σε βαλίτσες σε συρτάρια
πώς να τα πάρουν μαζί τους;

Αργότερα κάποιοι θα τα πετάξουν
να τα μαζέψει ο σκουπιδιάρης

***

Έκλεισε το μουσείο
έσβησαν τα φώτα

οι πίνακες σκοτεινιάζουν
χωρίς χρώματα

μόνο σκιές κυκλοφορούν
οι σκιές των πεθαμένων
ζωγράφων

***

Αυτά τα καράβια
στο λιμάνι
μοιάζουν με πεύκα
στο βουνό

άνεργα καράβια

τ’ αγκυροβόλια σας
έχουν γεμίσει ρίζες


***

Δεν είναι δικά του παιδιά
τα φοινικάκια
που φυτρώνουν απέναντι
μες στις νησίδες της Συγγρού

τα φύτεψε το υπουργείο
κι ομόρφυνε η λεωφόρος

Στα πεζοδρόμια και στην άσφαλτο
πέφτουν οι σπόροι
του γεροφοίνικα

χρόνια στριμωγμένος
σε στενό παρτέρι
ψηλώνει χωρίς απογόνους

***

στο ζωγράφο


Θες να ζωγραφίσεις γάιδαρο
κι όλο τριγυρνάς στις εξοχές

εδώ να σταθείς στις παράγκες
στο λόφο πάνω απ’ το λιμάνι
εδώ που ακούγονται τραγούδια
από χωριά κι από νησιά
τα κουβάλησαν θρεμμένα και βαρβάτα

Ζωγράφισε αυτούς που ζουν στις τρώγλες
που αγωνίζονται να φτιάξουν ένα λαθραίο σπίτι
ζωγράφισε και τα γαϊδούρια τους

τις νύχτες τα φορτώνουν υλικά
για τα λαθραία χτισίματα

Από: http://www.staxtes.com/search/labe

Δεν υπάρχουν σχόλια: