Αναγνώστες

Γιατὶ τὸ ξέρω· πιὸ βαθιὰ κι ἀπ᾿ τὸν πηχτὸν ἀστρόφως, κρυμμένος σὰν ἀετός, μὲ περιμένει, ἐκεῖ ποὺ πιὰ ὁ θεῖος ἀρχίζει ζόφος, ὁ πρῶτος μου ἑαυτός... ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Ο Θ Α Ν Α Τ ΟΣ





Ξαναγεννήθηκα πολλές φορές από το βάθος

σβησμένων άστρων, ενώνοντας ξανά τη κλωστή

από τις αιωνιότητες που πλήθυνα με τα χέρια μου,

και τώρα θα πεθάνω, χωρίς άλλο τίποτα παρά μονάχα χώμα

πάνω απ’ το σώμα μου, προορισμένος να ‘μαι χώμα.

Δεν αγόρασα ένα κομμάτι τ’ ουρανού που παζαρεύαν

οι παπάδες, ούτε δέχτηκα τα σκοτάδια

που έφτιαχνε ο μεταφυσικός

γι’ ανέμελους άρχοντες.

Στο θάνατο θέλω να ‘μαι με τους φτωχούς

που δεν είχαν καιρό να τον μελετήσουν,

όταν τους χτυπούσαν όσοι έχουν

χωρισμένο τον ουρανό και μοιρασμένο.

Είμαι έτοιμος θάνατέ μου, σαν το κοστούμι

που με περιμένει με το χρώμα που αγαπώ,

την πλατωσιά που έψαξα ανώφελα,

το βάθος που χρειάζομαι.

Τώρα που η αγάπη ξόδεψε το καθαρό υλικό της

κι ο αγώνας μοιράζει τα σφυριά του

σ’ άλλα χέρια δυνατά κ’ ενωμένα

έρχεται ο θάνατος για να σαρώσει τα σινιάλα

που ορίζανε τα σύνορά σου.




Μετάφραση από τα ισπανικά: ΡΗΓΑ ΚΑΠΠΑΤΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια: